[kessy]

Panie i panowie, przedstawiam państwu pana Barbarus!

[Paweł Buczyński]

Przystojniak

[kessy]

Ale chyba ma jakie afrykańskie korzenie - ta dolna warga taka mięsista (żeby nie powiedzieć kobieca)...

[Paweł Buczyński]

Było - nie było, gatunek ródziemnomorski, południowy... Może jaka domieszka?

[Wiacek]

A oto obiecany wykaz ważek stwierdzonych w 2005r. na ZamojszczyĽnie:
1.Calopteryx splendens,
2.C. virgo,
3.Sympecma fusca,
4.S.paedisca,
5.Lestes barbarus,
6.L. dryas,
7.L. sponsa,
8.L. virens,
9.Platycnemis pennipes,
10.Ischnura elegans,
11.Enallagma cyathigerum,
12.Pyrrhosoma nymphula,
13.Coenagrion puella
14.C. pulchellum,
15.Erythromma najas,
16.E. viridulum,
17.Gomphus vulgatissimu,
18.Ophiogomphus cecilia,
19.Aeshna affinis,
20.A. cyanea,
21.A. grandis,
22.A. juncea,
23.A. mixta,
24.A. imperator,
25.Somatochlora arctica,
26.S. flavomaculata,
27.S. metallica,
28.Libellula depressa,
29.L. quadrimaculata,
30.Orthetrum albistylum,
31.O. brunneum,
32.O. cancellatum,
33.Sympetrum danae,
34.S. flaveolum,
35.S. meridionale,
36.S. pedemontanum,
37.S. sanguineum,
38.S. vulgatum,

i spoza Zamojszczyzny:
39.Leucorrhinia pectoralis.
- pogrubionym tekstem oznaczyłem gatunki chronione lub zagrożone

Musiałem niestety usun?ć jeden z gatunków (C. hastulatum) ponieważ obecnie nie jestem pewien ówczesnego oznaczenia, a więc na k?cie mam 39/72.

[Paweł Buczyński]

Fiu, fiu! Bardzo dobre wyniki jak na pierwszy sezon

Jeszcze je można uzupełnić o Lestes viridis, ten gatunek wci?ż lata (przedwczoraj widziałem go na Polesiu). Najlepiej poszukać na stawach rybnych w miejscach, gdzie przy wodzie rosn? wierzby.

Z innych ważek, które gdzie tam czekaj? na odkrycie, najłatwiej pewnie będzie znaleĽć:
Ischnura pumilio - polecam piaskownie i żwirownie!, to pionier.
Coenagrion hastulatum - na pewno do znalezienia, przynajmniej na torfowiskach, ale i w wielu wodach eutroficznych (mniej żyznych i ze zróżnicowan? rolinnoci?).
Epitheca bimaculata - stawy i większe piaskownie.
Sympetrum striolatum - głównie drobne zbiorniki.
Co najmniej 2-3 gatunki z rodzaju Leucorrhinia (torfowiska, starsze stawy).
Na kilku znanych mi torfowiskach jest też Nehalennia speciosa, ale namiary mogę przekazać tylko mailem, żeby nie narażać gin?cych populacji.

Warto też poszperać za:
Coenagrion lunulatum (miałem ze stawów Echo w RPN i z piaskowni w Ignatówce),
Onychogomphus forcipatus i Cordulegaster boltonii (małe rzeki roztoczańskie),
Aeshna subarctica elisabethae (torfowiska na Roztoczu, zwykle razem z Somatochlora arctica),
Anax parthenope (duże stawy),
Crocothemis erythraea (stawy, piaskownie).

Jeli będziesz Wi?cku z w okolicach Dynisk Starych, zajrzyj nad rzeczkę Szyszłę - miałem tam 10 lat temu wielk?, rozrodcz? populację Orthetrum coerulescens.

Jednym słowem, jeszcze wiele przyjemnych odkryć przed Tob?! Darz wód

[Wiacek]

Na poczatku tego roku zgłosiłem dolinę Szyszły do NATURY 2000 na podstawie danych florystycznych i motyli dziennych, i został wniosek przyjęty przez M?. Z tego co wiem obecnie jest konsultowany u Konserwatora Przyrody w Lublinie. Wniosek o objecie ochron? w postaci OChK złożyłem też do Konserwatora. Wkrótce będzie robiona zapewne dokumentacja.

Już s? moje nowe zdjęcia w ważkowej galerii "FOTO" PTE.

[Rey]

[Wiacek]

Częciowo, bo siedliskowa obejmuje tylko górny odcinek doliny do drogi w Starych Dyniskach. A powierzchnia obejmuje 1158 ha. Przy pracach nad ostoja ptasi? "Dolina Szyszły" też brałem udział.

[Paweł Buczyński]

Tym bardziej warto wiedzieć, czy to Orthetrum coerluescens się trzyma. Praca z tym stanowiskiem wyszła w roku 1996 w Wiadomociach Entomologicznych.

[Wiacek]

Napewno sprawdzę w następnym roku. Szkoda, że nie widziałem wczeniej, bo w s?siedztwie się kręciłem. Gdyby trzeba było co sprawdzić jeszcze to jestem otwarty na wszelkie propozycje. Jeszcze nie planowałem na następny rok terenów do badań, poza RPN-em, gdzie muszę dokończyć motyle i może postaram się o zezwolenie na ważki.

[Paweł Buczyński]

Na Roztoczu najciekwsze s? dwie grupy gatunków: "południowcy" i stenotopy. Pierwsze warto monitorować, bo występuj? z różnym natężeniem. Drugie - dla ochrony. Moim zdaniem najważniejsze byłyby: Nehalennia speciosa (duże populacje na skraju zasięgu!), Somatochlora arctica (prawdopodobnie najważniejsza populacyjnie polska częć areału) i Cordulegaster boltonii. A więc: torfowiska i mokradła z turzycowiskami, niewielkie ródlene torfowiska sfagnowe, małe rzeczki lene.

Warto też rozgl?dać się za jeszcze rzadszym gatunkiem, będ?c? w Polsce na skraju wymarcia ł?tk? Coenagrion ornatum. Podawał j? bez wskazania stanowiska Urbański, może się gdzie uchowała. To gatunek strumieni, może zasiedlać gospodarowane odcinki rowów melioracyjnych. Każde stanowisko byłoby sensacj?.

[Wiacek]

Paweł, w swoich pracach dotycz?cych ważek używasz terminów "rozrodczy" i "prawdopodobnie rozrodczy". Mógłby sprecyzować te pojęcia. Podejżewam że tandem to "prawdopodobnie",a kopulacja ?, bo składanie jaj, larwy, wylinki lub okazy teneralne to zapewne "rozrodczy".

[Marfu]

I czy jest to jakos juz ogolnie przyjete - tak jak w ornitologii podzial na kategorie legowosci A, B i C??

[Paweł Buczyński]

O kryteria podziału gatunków na grupy: ze stwierdzonym rozwojem, prawdopodobnym rozwojem i niestwierdzonym rozwojem, trwaj? spory. Ja używam kryteriów dosyć ostrych (wyjaniam je zwykle w rozdziale metodycznym), a mianowicie:
- rowój - larwy, wylinki i/lub juwenilne imagines,
- prawdopodobny rozwój - tylko dojrzałe imagines, obserwacja zachowań rozrodczych (terytorializm, składanie jaj, kopulacje, przenoszenie spermy, tandemy),
- niestwierdzenie rozwoju - tylko dojrzałe imagines bez zachowań rozrodczych.

Dlaczego te kryteria s? dla niektórych dalece zbyt ostre? Bo w przypadku gatunków tworz?cych małe populacje i/lub takich, których larwy "siedz?" w trudnych do spenetrowania siedliskach albo s? mocno rozproszone, można zaniżyć status gatunku.

Wielu kolegów po fachu przyjmuje, że odnotowanie dużej liczby intensywnie rozmnażaj?cych się imagines wystarczy, by uznać gatunek za rozwijaj?cy się na danym stanowisku. Ba, wystarczaj?cy może być nawet fakt wielokrotnego obserwowania dużej liczby osobników, choćbymy nie zauważyli rozrodu. Podchodzę do tego trochę sceptycznie, ale z drugiej strony - moje podejcie jest dobre tylko na terenach/stanowiskach penetrowanych wiele razy i systematycznie. Według modelowych badań Schmidta trzeba co namniej 5 kontroli na danym stanowisku, bu uzyskać "reprezentatywne spektrum gatunków", i znacznie więcej do pełnej oceny struktury ilociowej odonatocenozy. W innych razach mogę zgodzić się na poluzowanie kryteriów. Np. zbieraj?c dane do "Atlasu rozmieszczenia ważek (Odonata) Polski" jestemy włanie bardziej liberalni, bo szeroki rozmach przy penetrowaniu jak największej stanowisk nie sprzyja częstemu i długiemu siedzeniu na stanowiskach.

Tak na marginesie: bardzo mi miło, że kto czyta moje prace. Czyli mog? być przydatne Osoby zainteresowane informuję, że mam cały swój dorobek (nie tylko ważkowy) zgrany na płyty jako pliki pdf i chętnie go wysyłam. Trzeba dbać o ludzi, którzy zadaj? sobie trud czytania moich wypocin