acha: wymuszone nazwy rodzajowe typu widlicz (a także inne równie "ludowe": gruszkówka, gruszycznik itp.) bojkotuję...
Dla mnie szokiem było jak roślinę, którą nauczyłem się rozpoznawać jako gruszyczkę jednostronną, znalazłem w kluczu Rutkowskiego jako ortylię jednostronną (Orthilia secunda). Kto w ogóle odpowiada za tego typu "wygibusy"
gruszyczkę jednostronną, znalazłem w kluczu Rutkowskiego jako ortylię jednostronną (Orthilia secunda). Kto w ogóle odpowiada za tego typu "wygibusy"
Dokładnie
kto je wymyśla - autorzy kluczy i flor...
A winien jest upór, aby każda roślina nazwa polska rośliny brzmiała zgodnie z regułami nazw łacińskich (nazwa rodzajowa + nazwa gatunkowa). Ptasiarze np. nie ulegają takim pokusom To jest w ogóle jakaś polska przypadłość - w innych krajach tak nie jest. Np. w Anglii konwalia to "lily of the valley" i nikomu nie przeszkadza, że słowo "lily" jest składową nazwy i konwalii, i właściwych lilii, i paru innych zupełnie z lilią nie spokrewnionych roślin...
Dla mnie szokiem było jak roślinę, którą nauczyłem się rozpoznawać jako gruszyczkę jednostronną, znalazłem w kluczu Rutkowskiego jako ortylię jednostronną (Orthilia secunda). Kto w ogóle odpowiada za tego typu "wygibusy"
PROFESOROWIE BOTANIKI ( i pokrewni taksonomowie) - Z AMBICJAMI I KOMPLEKSAMI
No nie jest tak dobrze, vide próby forsowania przez autorytety środowiskowe nazw jednowyrazowe vs. dwuwyrazowe - albo odwrotnie (np. sikora uboga vs. szarytka, pokrzewka czarnogłowa vs. kapturka, etc., etc.)
vide próby forsowania przez autorytety środowiskowe nazw jednowyrazowe vs. dwuwyrazowe
...chodziło mi o to, że ptasiarze nie uznają imperatywu takiego, aby nazwa polska ptaszora była koniecznie dwuczęściowa i miała część i rodzajową i gatunkową; oczywiście ich pomysły typu "szarytka" są z podobnej bajki.
Dla mnie osika to osika, łoza to łoza, wiklina to wiklina, jawor to jawor, jarzębina (pospolita) to jarzębina, tarnina to tarnina, kosówka to kosówka, bez jakichś topól, wierzb, klonów, jarząbów, śliw, sosen itp.
Dla mnie osika to osika, łoza to łoza, wiklina to wiklina, jawor to jawor, jarzębina (pospolita) to jarzębina, tarnina to tarnina, kosówka to kosówka, bez jakichś topól, wierzb, klonów, jarząbów, śliw, sosen itp.
Słuszna uwaga, tylko że czasami wychodzą takie "kwiatki" (niestety mi również ) jak olcha szara lub zielona.
Nie chcę obrażać od razu PROFESORÓW, w tej paraleli chodziło mi o taksonomów mająych wpływ na nazewnictwo botaniczne (sądziłem, że są to w dużej cześci "profesury" botaniki jeślim uchybił autorytetom jako grupie - przepraszam )
Wydaje mi się, że chodzi Ci o PROFESORÓW (dr, doc., dr hab., mgr, itp), którzy za wszelką cenę chcą się czymś wykazać i pewnie stąd te zmiany w systematyce, ale mogę się mylić. A w ogóle to wydaje mi sie, że to całkiem ciekawy wątek do osobnej dyskusji, jakby go jakoś wydzielić, to może wpadłoby parę ciekawych wypowiedzi.
Wiesz, ja nie wiem, czy te osoby "chcą sie wykazać". Słyszałem rózne opinie od osób po biologii, leśnictwie.
Słyszałem, że zmieniając nomina botanica podpierają się zawsze jakąś nową wiedzą z zakresu taksonomii, gentetyki, etc.
Stawiam tezę, że zmieniając te nazwy USTWICZNIE, tworzą taką "enklawę znawców" - gdzie tylko Oni, arbitrzy ...
Równie dobrze można stół rozłożyć na czynniki kwantowe i nadać mu nową nazwę struktury ... i nikt poza "kwantologami" nie będzie wiedział, że to kiedyś stół zwyczajny był ...
Słyszałem, że zmieniając nomina botanica podpierają się zawsze jakąś nową wiedzą z zakresu taksonomii, gentetyki, etc.
Nie dziwi mnie to, że taksonomia się zmienia, w końcu genetyka się cały czas rozwija. Tylko czy muszą za tym iść zmiany nazewnictwa na poziomie gatunku ? Przy niektórych roślinach zielnych, których nazwy wbiłem sobie do głowy -naście lat temu, teraz mam niezły mętlik. O storczykach nie wspomnę, bo w różnych książkach te same gatunki mają różne nazwy.
Jako kaktusiarz ze sporą praktyką moge powiedzieć jak to jest na moim podwórku w obiegu jest tak na oko z 5-6 rozmaitych klasyfikacji gatunków kaktusow, pojedyńcza roślina ma średnio 5 różnych nazw-synonimów,każdy liczący sie na arenie kaktusiarskiej fachowiec ma własną systematykę i b.często wymyśla odmiany jak mu sie uwidzi szczęście ze rodzaje sa constans Mętlik jest taki że początkujący hodowcy to sie w tym strasznie gubią.genetyka nie ma tu wiele znaczenia bardziej ambicje ludzi zajmujących sie tą tematyką i cheć zaistnienia na szerszej arenie dla przykladu najpopularniejsza Opuncja mrozodporna na skalniaczki w Polsce: http://www.desert-tropica...a_humifusa.html
Heh to tak samo jak z rozbijaniem uznanych gatunków o silnej zmienności morfologicznej na setki gatunków i podgatunków. Bo ktoś chce zaistnieć i dodać swoje nazwisko...
_________________ ...Tam, gdzie przedtem w niedostępnych bagnach, kisiały zaraźliwe zgnilizny i jady straszliwe, gdzie w gęstych łozach lęgły się drapieżne wilki (...) tam dziś widać naypyszniejsze łąki i bogate osady przytykaiące do samych brzegów Noteci…
Mam podobne doświadczenia jak Ptyś, tez jestem kaktusiarzemiu zauważam tę sama zasadę. MI po dzis dzień systematyka (w randze gatunku lub podgatunku) sprawia trudności, gdyż co książka to inna nazwa danego kaktusa-takich synonimów jest czasem nawet kilka). Dla poczatkującego kaktusiarza moze to byc nie lada problem zważywszy na to ze niektóre gatunki kaktusów sa do siebie łudząco podobne i można je odróznic dopiero podczas kwitnienia. To wprowadza niesamowite zamieszanie.
Nawiązując do rodzimego podwórka..... Pisząc prace inzynierską na temat zbiorowisk roslinnych rezerwatu Góry Pieprzowe koło Sandomierza musiałem (ale też chciałem) zapoznac się dokładnie z systametyką róż dziko rosnących w Polsce. Opierałem sie na systametyce Prof.Popka (Kraków) i prof.Zielińskiego (Kórnik). POdsumuję to w ten sposób, co naukowiec to troche inna systamtyka. Dla jednego stopień ogruczolenia owocu czy szypułki (i tego typu szczegóły) jest wystarczającym powodem do nadania danemu odnalezonemu okazowi rangi podgatunku ( w przypadku R.kostrakiewiczii nawet rangi gatunku-jest t gatunek endemiczny dla G.Pieprzowych). Dla drugiego z kolei dana cecha nie jest na tyle znacząca i pozostaje w obrębie zmienności danego gatunku. Przepopując materiały archwalne z lat 60-70 tych keidy to prof.Popek badał róże Sandomierza i okolic natrafiłem na kilkadziesiąt lokalnych podgatunków odmian i form. Zapewne dużej czesci tych roślin nie ma gdyż adnotacje pod tekstami mówily o jendym lub kilku okazach danej formy.
Nie ma okreslonych zasad według których możemy klasyfikowac rosliny i dzielic na formy lokalne lub odmiany. Nie wiem czy wogóle da sie okreslic taie zasady....dlatego musimy umiec wypośrodkowac i miec onformacje o danej grupie roslin z kilku źródel a wtedy będą one wiarygodne
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Możesz załączać pliki na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
FAQ
To jest w ogóle jakaś polska przypadłość - w innych krajach tak nie jest. Np. w Anglii konwalia to "lily of the valley" i nikomu nie przeszkadza, że słowo "lily" jest składową nazwy i konwalii, i właściwych lilii, i paru innych zupełnie z lilią nie spokrewnionych roślin... 
![:]](../images/smiles/hehe.gif ":]")
) jak olcha szara lub zielona.
(sądziłem, że są to w dużej cześci "profesury" botaniki 
w obiegu jest tak na oko z 5-6 rozmaitych klasyfikacji gatunków kaktusow, pojedyńcza roślina ma średnio 5 różnych nazw-synonimów,każdy liczący sie na arenie kaktusiarskiej fachowiec ma własną systematykę i b.często wymyśla odmiany jak mu sie uwidzi 
Mętlik jest taki że początkujący hodowcy to sie w tym strasznie gubią.genetyka nie ma tu wiele znaczenia bardziej ambicje ludzi zajmujących sie tą tematyką i cheć zaistnienia na szerszej arenie 
